Book
In basket
(Humanitas)
Na początek chyba dobrze będzie określić czym dla Seneki jest szczęście, szczęśliwe życie - wychodzę, bowiem z założenia, że owi nieszczęśliwi to ci, którzy takiego życia nie wiodą, kim więc są, kogo możemy nazwać nieszczęśliwym? Dla stoików, do których należał również autor omawianego cytatu, szczęście było najwyższym celem i dobrem a jedyną drogą do niego jest cnota - wystarczająca do szczęścia, możliwa do wyuczenia się, dobro, którego się nie traci, w koncepcji stoickiej identyczna z doskonałym rozumem. Nauczali, że prawdziwe źródło szczęścia jest w samym człowieku, należy więc, by je osiągnąć, wystrzegać się dóbr zewnętrznych, przyjemności, zminimalizować potrzeby. Seneka pisze, że „na cnocie polega prawdziwe szczęście”, „żyć szczęśliwie to znaczy to samo, co żyć zgodnie z naturą” („De vita beata” VIII i XVI) a więc zgodnie z rozumieniem Seneki „żyć w bogu”: „Jakiej rady udzieli ci cnota? Tej (...), abyś, o ile to możliwe, kształtował siebie na podobieństwo boga” (“De vita beata” XVI). Możemy zatem się domyślać, że człowiek nieszczęśliwy to ten, który nie żyje cnotliwie, nie posiadł więc doskonałego rozumu, nie jest też podobny bogu.
Availability:
Wypożyczalnia Główna
There are copies available to loan: sygn. 17 (1 egz.)
Notes:
General note
Lucjusz Anneusz Seneka, zwany Młodszym lub Filozofem.
Reviews:
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again